Bu yazım size acılarımı paylaşacağım ilginç ve komik bir yazı olacak gibi.

Öncelikle 18 Haziran 2021’den itibaren artık resmi olarak lise son, yani 12. sınıf öğrencisiyim. En başta çok ilginç ve iğrenç bir histi. Ancak girdikçe alışıyorsunuz. Tarihler 2 Temmuz 2021’i gösterdiğinde yaklaşık 2 günlük tatilim ardından. DYK’ye (Destekleme Yetiştirme Kursları) başladım. Ancak başlangıç daha öncesinden düşündüğüm gibi olmadı. 11. Sınıftayken tüm yıl boyunca eğitimimi online görmüş olmamdan dolayı 11. sınıf ile temelli eksiklerim var diğer meslektaşlarım gibi 🙂 Ancak bu konuda azınlığın hakkını yememek lazım. Bazıları ise çalışmayı hiç bırakmayıp benim gibileri geride bıraktı.

Öncelikle en büyük hatamdan bahsedeyim. 11. Sınıfın tamamını neredeyse müzik ve oyuna ayırıp diğer aktiviteler olan kitap okuma, spor yapma, arkadaşlarla vakit geçirme(ne kadar mümkün olmasa da) eylemlerini gerçekleştirememem. Zaten 10. sınıfta asıl okuduğum okul olan ATFL’den ayrılmamla beraber birçok arkadaşımı kaybettim ve bunun bir getirisi olarak insanların doğal ihtiyacı olan iletişimden mahrum kaldım. Benim kişiliğimde bir insan için oldukça zor olan bir durum. Bu durumdan kaçmak için bol bol oyunlardan tanıştığım arkadaşlarım ve enstrumanlarım ile vakit geçirdim. Aynı zamanda sitesini de yaptığım Karya Müzik’in sahibi Barış Uslu bey ile tanıştım. Kendisi benim aksime pek konuşmayı sevmesede güzel bir dinleyici. Gerçekten iyi hem de. Onun dışında kuzenimin aracılığıyla 3 adet mükemmel arkadaş edindim. Biri weeb, diğeri sporcu, diğeri ise delimanyak. Ancak üçü de mükemmel insanlar. Bu süre içerisinde birden fazla ayrı duygusal durum da yaşadım. Ancak burası özele girdiği için bahsetmeyeceğim ahahah. Genel olarak 11. Sınıfıma bir bakış atarsak. Zor da denmez kolay da, geçti gitti işte hiçbir şey yapmadan.

11-12. Sınıf geçiş dönemimde ise, hislerim genellikle şöyleydi: ben salak mıyım. 2 Temmuzdan önce 11 adet TYT denemesine girdim ve deneme netlerim hep 120 üzerinden 50-70 arası geliyordu. Öğretmenler ise pes etmememiz ve gönlümüzü almak için arkadaşlar bunlar sizin seviyenizi belirlemez diyorlar. Ancak bunu derken sınavın zor mu kolay mı olduğunu da söylüyorlardı ilginçtirki. Yani bir sınavın zor olduğunu biliyorsan buradaki sıralamanın da bir şeyler ifade ettiğini söyleyebilirsin. İnsanların yüzüne hatalarını vurmadıkça hatalarını anlamaları bir o kadar zor olacaktır. Ancak dershane de haklı tabi. Para veriyorum, adamları bizi kabartması gerek işte. Türk mantığı. – geçen gün ilginç bir şey öğrendim. Bizim 11. ve 12. sınıfta gördüğümüz konuları yurtdışında üniversitede görüyorlar. Galiba bizim üniversitede gördüklerimiz de adamların yüksek lisansı falan olsa gerek. – Bunu deneme sürecinde denemeler her iki üç günde bir olduğu ve dediğim gibi netim de düşük geldiği için ruhsal bir çöküntü içine girip her Türk genci gibi kendimi sorgulamaya başladım(hala devam ediyorum). Bu sürecin ardından DYK’ların başlamasıyla hatalarımız yüzümüze vurulmaya başladım ve farklı bir ruhsal yapı içerisindeyim.

12. Sınıf olmak garip bir his.